วันก่อนผมนั่งดูหนังเรื่องนึงอยู่ คือเรื่อง 50 first dates นำแสดงโดยดรูว์ แบร์ริมอร์ คิดว่าหลายๆคนคงเคยดูแล้ว

 

และเป็นหนังแนวโรแมนติกคอมมิดี้ที่ผมชอบดูมากที่สุดเรื่องนึงด้วย ดูไปประมาณสิบกว่าหนก็ยังสนุก แต่มันไม่ได้แค่สนุกเพราะตลกดีเท่านั้น

 

แต่มันแฝงแง่คิดอะไรหลายๆอย่างด้วย

 

นางเอกในเรื่องเป็นโรคความจำเสื่อมที่เรียกว่า Korzakoff's syndrome ซึ่งทำให้เธอมีความจำเพียงแค่หนึ่งวันเท่านั้น

 

ทุกเช้าที่ตื่นขึ้นมา เธอจะทำกิจวัตรประจำวันซ้ำกัน เพราะไม่เคยรู้ว่าวันเวลานั้นหมุนผ่านไปกี่วันแล้ว เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อวาน จะถูก delete ทิ้งไปทุกคืน

 

โลกของเธอมีเพียง "วันนี้" และ "พรุ่งนี้" แต่ไม่มี "เมื่อวาน"

 

จนกระทั่งพระเอกของเรื่องมาพบ เขาหลงรักเธอตั้งแต่แรกที่ได้เจอ

 

แต่ไม่นานเขาก็รู้จากครอบครัวของเธอว่าเธอเป็นโรคความจำเสื่อม แต่เขาก็ยังไม่ลดละความพยายาม

 

เขายังทำอะไรหลายๆอย่าง ทุกๆวัน เพื่อให้ผู้หญิงคนนั้นได้เจอกับเขา

 

พยายามทุกๆวัน เพื่อให้นางเอกรู้สึกชอบในตัวเขา ทุกวัน ทุกวัน

 

ที่เหลือลองไปเช่าดีวีดีมาดูเองละกันนะ ขี้เกียจเล่าต่อ

 

 

การกระทำของตัวเอกในเรื่องที่พยายามทำให้ฝ่ายหญิงประทับใจและชอบเขาได้ทุกๆวันนั้น ดูจะเป็นเรื่องตลกในหนังเรื่องนี้

 

แต่ถามจริงๆเหอะ ในชีวิตจริง คุณคิดว่าคุณจะทำแบบนั้นได้หรือเปล่า?

 

การที่เราจะแสดงความรักให้คนๆนึงได้ทุกวัน การที่จะทำให้อีกฝ่ายรักเราได้ทุกวัน

 

ลองคิดดูว่าจะต้องให้ความพยายามเท่าใด ถึงจะทำอย่างนั้นได้

 

ไม่ง่ายเลยนะ ผมว่า

 

 

ช่วงนี้กำลังวุ่นวายกับ lab แล้วก็งานอื่นๆ เลยไม่ค่อยมีอะไรมายัดใส่ space เท่าไหร่

 

ถ้าไม่เห็นอัพไปนานๆ ก็ไม่ต้องดิ้นรนทุรนทุรายไปนะ

 

 

ป.ล. แหงนหน้ามองท้องฟ้าหรือยังครับ มีลมเย็นมาปะทะหน้าบ้างมั้ย

 

ฤดูหนาวมาถึงแล้วครับ