วันนี้ไม่มีอะไรมากครับ แต่อยากจะแนะนำเพลงดีๆให้ลองไปเปิดฟังกัน

เพลงเก่าของวง Green Day ตั้งแต่ปี 1997 ชื่อว่า "Time of your life (Good Riddance)"

เข้าไปรับชมรับฟังได้ที่ http://www.youtube.com/watch?v=3ZuJIr_uW3M

เพลงอะคูสติก ความยาวแค่สองนาทีครึ่ง แต่ฟังดูแล้วได้ความคิดดีๆเยอะ

เนื้อเพลงอยู่ข้างล่าง ว่างมาก เลยแปลให้ ไม่แปลตรงๆนะ ไปตีความเอง


Another turning point, a fork stuck in the road.

จุดเปลี่ยนอีกจุดหนึ่ง เหมือนทางสามแพร่งบนถนน

Time grabs you by the wrist, directs you where to go.

แล้วกาลเวลาก็มาคว้าข้อมือ แล้วลากคุณให้ไปทางไหนต่อไหน

So make the best of this test, and don't ask why.

ดังนั้นก็จงทำแบบทดสอบนี้ให้ดีที่สุด แล้วก็ไม่ต้องถามอะไรมาก

It's not a question, but a lesson learned in time.

เพราะมันไม่ใช่คำถาม แต่เป็นบทเรียนที่ไม่ช้าก็เร็ว คุณก็ต้องรู้

It's something unpredictable, but in the end it's right.

มันเป็นบางอย่างที่คาดเดาไม่ได้ แต่ตอนจบสุดท้ายมันแน่นอนตายตัว

I hope you had the time of your life.

หวังว่าคุณจะใช้เวลาของชีวิตของคุณให้คุ้มละกัน


So take the photographs, and still frames in your mind.

ถ่ายรูปซะ แล้วอัดกรอบเก็บไว้ในใจ

Hang it on a shelf of good health and good time.

แขวนมันไว้บนหิ้งแห่งเวลาและสังขารที่ยังสมบูรณ์

Tattoos of memories and dead skin on trial.

รอยสักของความทรงจำและผิวหนังแห้งกรังที่รอการชำระล้าง

For what it's worth, it was worth all the while.

อะไรที่มันมีค่า มันก็ยังมีค่าอยู่อย่างนั้นเสมอ

It's something unpredictable, but in the end it's right.

มันเป็นบางอย่างที่คาดเดาไม่ได้ แต่ตอนจบสุดท้ายมันแน่นอนตายตัว

I hope you had the time of your life.

หวังว่าคุณจะใช้เวลาของชีวิตของคุณให้คุ้มละกัน


So make the best of this test, and don't ask why.

รู้อย่างนั้นก็จงทำแบบทดสอบนี้ให้ดีที่สุด แล้วก็ไม่ต้องถามอะไรมาก

It's not a question, but a lesson learned in time.

เพราะมันไม่ใช่คำถาม แต่เป็นบทเรียนที่ไม่ช้าก็เร็ว คุณก็ต้องรู้

It's something unpredictable, but in the end it's right.

มันเป็นบางอย่างที่คาดเดาไม่ได้ แต่ตอนจบสุดท้ายมันแน่นอนตายตัว

I hope you had the time of your life.

หวังว่าคุณจะใช้เวลาของชีวิตของคุณให้คุ้มละกัน

1.

ช่วงนี้ทำแต่งาน เหมือนชีวิตจู่ๆหดสั้นลง เหลือแค่บ้านกับมหาลัย

งานก็ไม่ได้เดินหน้าไปเท่าไหร่นัก ทำแล้วก็ใช้ไม่ค่อยได้ผล

และยังต้องทำต่อไป ต่อไป และต่อไป

หวังว่าจะมีอะไรไปเขียนรายงานความคืบหน้า กับเอาไปประกอบการเสนอโครงร่างได้บ้าง

ให้บรรดาประชาชนได้ปลาบปลื้มกับความวิริยะอุตสาหะของเรา

ความวิริยะอุตสาหะที่แลกมาด้วยน้ำตาและความเหนื่อยล้าเวลากลับบ้านเกือบเที่ยงคืน

คิดในใจว่ายังดีที่เครียดแค่เรื่องงาน กับเรื่องตัวเอง

เรื่องของคนอื่น ค่อยๆตัดทิ้ง ไม่อยากเอามาคิด

ขอโทษนะ ที่ไม่ได้โทร ไม่ได้แวะไปหา

ที่จริงเรามีเวลา่ แต่กลัวว่าไปแล้ว จะพบว่าเราไม่มีตัวตนในสายตาคนอื่นเลย


2.

ช่วงนี้เริ่มชินกับการต้องใช้ชีวิตคนเดียว

ยืนรอรถเมล์คนเดียว นั่งบนรถไฟฟ้าคนเดียว ทำแลปอยู่คนเดียว

กินข้าวคนเดียว อ่านหนังสือคนเดียว หัวเราะคนเดียว ร้องไห้คนเดียว

มันก็ไม่ถึงกับเลวร้ายนัก หากมองในมุมว่าเราควรจะมีชีวิตส่วนตัวมากขึ้น

มองในมุมว่าเรามีอิสระที่จะไำปไหนมาไหน ไม่ผูกกับใครคนใดคนหนึ่ง

จนไม่ีรู้ว่าจะคบกับคนยังไง เพราะเหมือนเข้าใกล้ ก็เหมือนห่างออกไปเรื่อยๆ

เหมือนเม่นน่ะ ยิ่งพยายามเข้าใกล้ตัวอื่นเท่าไหร่ หนามบนตัวมันก็ยิ่งทิ่มแทงอีกฝ่ายมากเท่านั้น

เมื่อรู้อย่างนั้น ก็หันหน้ากลับมาใช้ชีวิตลำพังกันต่อไป


3.

วันนี้เสร็จแลปแล้วจะออกไปเดินเล่นหน่อย

ลมเดือนมีนา บางครั้งก็ร้อน บางครั้งก็รู้สึกเย็นสบาย

ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในร้านกาแฟ ในร้านหนังสือ

คงมีที่ให้ใจคืนนี้ได้อยู่สุขสบายสักที่นึง